[Previous entry: "Mijn grootste fan is niet meer"] [Main Index] [Next entry: "Mistig Almelo"]

11/25/2004 Archived Entry: "Achter de wolken schijnt de zon"

Vanmiddag hebben we mijn vader begraven. De kerkdienst was vanmorgen in Emmen, de begrafenis vanmiddag in Heechsân in Friesland. Het dorp waar hij de afgelopen tien jaar met zoveel plezier verbleef en waar mijn ouders een stacaravan hadden staan. Het heggenlandschap, de rietkragen, het Bergummermeer, de dorpse sfeer, de Friezen en de medecampingbewoners gaven hem het gevoel thuis te zijn. Het was zijn wens daar begraven te worden op de prachtige, maar eenvoudige, begraafplaats met de karakteristieke in klimop gehulde toren.

We stonden daar als gezin niet alleen, integendeel, heel veel vrienden, familie en kennissen waren vanuit het zonnige Emmen meegereisd richting het mistige, kille noorden. Ook in Friesland sloten nog tientallen mensen zich aan in de lange rij die stapvoets en statig mijn vader begeleidden naar zijn laatste rustplaats. Hartverwarmend maar ook emotioneel; daar is echter niets mis mee.

Jaren geleden maakte ik bijgaande foto op datzelfde kerkhof. De mist, de donkere grafstenen en het licht zijn voor mij nu, meer nog dan toen, van grote symbolische waarde. Het is zoals heit zijn lot de laatste maanden heeft gedragen hoewel het bij hem niet lang mistig was; hij wist waar hij heen ging en waar hij doorheen moest maar twijfelde niet over de goede afloop. Over het graf heen wist hij dat het warme licht van zijn Schepper hem zou verlichten en met die wetenschap ook hebben wij hem daar vanmiddag, zij het met moeite, in de koude grond achter kunnen laten.




Powered By Greymatter